Bolesław Chrobry

(967 Gniezno? – 17 VI 1025 Kraków)

pierwszy koronowany władca Polski

Najstarszy syn Mieszka I i Dąbrówki.

Panował w latach 992 – 1025.

           Bolesław Chrobry dzieło ojcowe,
           Chlubnie do końca prowadzi.
           Dwakroć Kijowian gromi na głowę,
           Z Pomorzem kończy najgładziej.
           Graniczne słupy od rzeki Sali
           Po Dniepru stawia aż tonie;
           Pierwszy to z władców, co najwspanialej,
           W królewskiej błyszczy koronie.

Władysław Bełza „Dawni królowie tej ziemi”

           Władzę nad Małopolską objął zapewne po opanowaniu jej przez Mieszka I w latach 989 – 990 (lub do 999 rezydował w Krakowie jako namiestnik prowincji z ramienia swego wuja, księcia czeskiego Bolesława II Pobożnego).

           Doprowadził do kanonizacji św. Wojciecha, zyskał zgodę papieża na utworzenie arcybiskupstwa w Gnieźnie oraz biskupstw w Kołobrzegu, Wrocławiu i Krakowie.

           Z jego osobą wiąże się budowę pierwszej katedry na Wawelu. W skarbcu Katedry Wawelskiej przechowywana jest włócznia św. Maurycego, ofiarowana przez cesarza Ottona III Bolesławowi Chrobremu w 1000 roku w Gnieźnie.

           Jego imieniem nazwano ulicę w dzielnicy Grzegórzki, na Olszy, która biegnie od alei płk. Władysława Beliny - Prażmowskiego, przekracza Prądnik - Białuchę i dochodzi niemal do torów kolejowych.

1003 - usiłując opanować tron czeski zwabił do Krakowa i oślepił władcę czeskiego Bolesława III Rudego

1013 - prawdopodobnie wydzielił prowincję małopolską Mieszkowi II i Rychezie

zobacz więcej ...