Wiek X

901 - 1000

966 – Kupiec Ibrahim ibn Jakub dwukrotnie w swej pisemnej Relacji wspomina o Krakowie, opisując podróże po krajach słowiańskich:

           Kraje Słowian ciągną się nieprzerwanie od Morza Syryjskiego (Śródziemnego) po Ocean ku północy (...) Królowie ich są obecnie czterej: król Bułgarów (Piotr I) i Bojeslaw (Bolesław I Srogi), król Pragi i Krakowa, i Mesko (Mieszko I), król Północy, i Nakon (książę Obodrytów) na końcu Zachodu. (...)
           Na ogół biorąc, to Słowianie są skorzy do zaczepki i gwałtowni, i gdyby nie ich niezgoda (...) żaden lud nie zdołałby im sprostać w sile. (...) Oddają się ze szczególną gorliwością rolnictwu. (...) Handel ich dociera lądem i morzem do Rusów i do Konstantynopola.
           Kobiety ich, kiedy wyjdą za mąż, nie popełniają cudzołóstwa; ale panna, kiedy pokocha jakiego mężczyznę, udaje się do niego i zaspokaja u niego swoją żądzę. A kiedy małżonek poślubi dziewczynę i znajdzie ją dziewicą, mówi do niej: „gdyby było w tobie coś dobrego, byliby cię pożądali mężczyźni i z pewnością byłabyś sobie wybrała kogoś, kto by wziął twoje dziewictwo”. Potem ją odsyła i uwalnia się od niej.
           Kraje Słowian są najzimniejsze z wszystkich krajów. Najtęższy mróz bywa u nich, gdy noce są księżycowe, a dnie pogodne (...). A gdy ludzie wydychają powietrze, tworzą się na ich brodach powłoki z lodu niby ze szkła.(...)

    • Źródło: Norman Davies, Europa, Kraków 2000, przeł.T. Kowalski,

RELACJA IBRAHIMA IBN JAKUBA Z PODRÓŻY DO KRAJÓW SŁOWIAŃSKICH W PRZEKAZIE AL-BEKRIEGO

(Monumenta Poloniae Historica, Kraków 1946, seria II, t. I, s. 50; tłumaczenie T. Kowalskiego) 

           A co się tyczy kraju Mesko, to [jest] on najrozleglejszy z ich [tzn. słowiańskich] krajów. Obfituje on w żywność, mięso, miód, i rolę orna [lub: rybę] . Pobieranie przez niego [tj. Mieszka] podatki [lub: opłaty] [stanowią] odważniki handlowe. [Idą] one [na] żołd jego mężów [lub: piechurów]. Co miesiąc [przypada] każdemu [z nich] oznaczona [dosł. Wiadoma] ilość z nich. Ma on trzy tysiące pancernych [podzielonych na] oddziały, a setka ich znaczy tyle co dziesięć secin innych [wojowników]. Daje on tym mężom odzież, konie, broń i wszystko, czego tylko potrzebują. A gdy jednemu z nich urodzi się dziecko, on [tj. Mieszko] każe mu wypłacać żołd od chwili urodzenia [dosł. w godzinie, w której się rodzi], czy będzie płci męskiej czy żeńskiej. A gdy [dziecię] dorośnie, to jeżeli jest mężczyzną, żeni go i wypłaca za niego dar ślubny ojcu dziewczyny, jeżeli zaś jest płci żeńskiej [dosł. kobietą], wydaje ją za mąż i płaci dar ślubny jej ojcu. A dar ślubny [jest] u Słowian znaczny, w czym zwyczaj ich [jest] podobny do zwyczajów Berebrów. Jeżeli mężowi urodzą się dwie lub trzy córki, to one [stają się] powodem jego bogactwa, a jeżeli mu się urodzi dwóch chłopców, to [staje się] to powodem jego ubóstwa

966 – na wiosnę (w Wielką Sobotę 14 kwietnia lub w święto zesłania Ducha Świętego – zielone świątki) odbył się chrzest Mieszka I. Nie wiemy gdzie chrzest się odbył – czy w Pradze (na dworze teścia Bolesława Srogiego), czy w Ratyzbonie (siedzibie biskupstwa, któremu podlegała Praga), czy też w Poznaniu lub może w Gnieźnie?

967 IX 22 – zwycięstwo Mieszka nad Wolinianami, w bitwie zginął Wichman

972 VI 24 – zwycięstwo Mieszka nad Hodonem w bitwie pod Cedynią nad dolną Odrą

977 – śmierć Dobrawy

986 – 987Mieszko przyłączył do swego księstwa ziemie nad górną Wisłą z Sandomierzem, Wiślicą i Krakowem (według niektórych badaczy nastąpiło to między 977 a 981)

1000 III 8 - 10 - W czasie swojej wizyty u grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, cesarz Otto III powołał arcybiskupstwo gnieźnieńskie i podporządkował mu biskupów: krakowskiego Poppona, wrocławskiego Jana i kołobrzeskiego Reinberna.

- Powstało biskupstwo krakowskie, ale dwa wcześniejsze imiona biskupów: Prohora i Prokulfa, wskazują, że biskupstwo to powstało przed rokiem 1000.